Beklemedim;

Son kez olsun bir umut

İsminin tenimde bıraktığı iz

Seni anımsatan en kötü anı

Hata; yapabildiğin en doğru gerçek

Yanılgı; her gerçeğin sonu

Pişmanlık; yolculuğun son adresi

Beklenti isteğim

Gerçekte istediğin ne?

İstenmeye zorlandığım beklentim

Benden istediğin ne?

Bıraktın beni isteğinle.

Düzensizlerin anlayışıyla bekliyorum.

Son kez gibiyim

Beklenenleri bekleyen gibi...

Belki Birgün...!

En çok sevdiği oyuncağı

Elinden alındığı için

Bütün bir gün uyumayan çocuk

Tedirgin bir yüz ve duvarlardan başka

Daha ne taşır ki yanında

Fotoğraflarda olmazsa

Kim bakar duvarlara

Şimdi merakına iz sürüyor

Uyandırmadan geceyi

Geceye uyanmak içinde....

Şenol DOĞRU