Evvela sana baktım

Güldüm

Sonra saatlerimi, günlerimi

Yavaş yavaş bağladım sana

Tüm zamanlarımı

Nihayet bir gün seni aradım

Boşalan semaverin buharında

Mavi atlastan feracen vardı

Yeşil yapraklardan gözlerin

Öyle derin öyle derin

Şubatında doğmuşum bir kara kışın

Zamanla gözlerimiz almış büyümüş

Oldum olasıya…

Gayri ben neyi sevdimse

Senden bir eser vardı mutlak

Yaratılışında.

Ezberlemiştim kaldırım taşlarını

Bakırköy sokaklarında.

İşte haykırıyorum sana gecemden

Uzat bana ellerini katıl bu aşka,

İste benden her şeyimi

Kendinden başka.

Bilal Atış 1997 İstanbul