Tahmin ediyorum yirmi yıl kadar önceydi.

İstanbul?da yaşayan bir dostum beni çok güzel bir yere götüreceğini söyledi. Çırağan Sarayına gittik. Boğazın ne kadar güzel olduğunu orada gördüm.

Kahvelerimizi içerken dostum: "Arada bir buraya gelir stres atarım" dedi. Bunun  üzerine: "Kafanı evde bırakıp mı geliyorsun" diye sordum. Böyle bir soru beklemeyen dostum, kahve fincanını yavaşça masaya bıraktı ve şaşkın bakışlarla gözlerini yüzüme dikti: "Bu ne demek şimdi?"

Dilim döndüğünce anlatmaya çalıştım. Konuşmadan dinliyordu ve arada bir adeta uzaklara gidip geliyor ve başını "evet" manasında hafifçe sallıyordu.

Farkına varalım ya da varmayalım ama çok kere kendimizden kaçmaya çalışıyoruz. Bu kaçış herkeste farklı olabilir. Bir kısım insan uzaklara gider, bir kısmı gerçekleri görmezden gelir, bir şey yokmuş gibi davranır ama içten içe kendisini yer bitirir.

Kendisini alkole veya uyuşturucuya verenlerin aslında kendinden kaçmaya çalıştığı söylenir. Aslında bu, gerçeklerden kaçmaktır.

Kendisine ve iradesine güvenemeyen insanlar  yaslanacak bir şeyler aramaya başlarlar. Bazıları için bu alkoldür, bazıları için başka şeylerdir.

Bu gibi kaçışlar boşuna bir çabadır. Nereye kadar gider? Kendini kendi başından atamazsın ki? Ruhunu kendinden sökemezsin ki?

Unutma, beğensen de, beğenmezsen de, sahip olduğun tek şeysin SEN?

Bu yüzden kendinde ve gerçeklerinle birlikte yaşamayı öğrenmek zorundasın.

Bu çok kolay değildir. Yorulabilir, sıkılabilir ve hatta kaçmak isteyebilirsin. Kısa bir süreliğine kaçmak, dinlenmek, saklanmak ve nefes almak anlaşılabilir. Fakat bunu sonuna kadar götüremezsin. İster istemez sonunda dönmek zorunda kalacağın yer SENSİN.

Bir ömür yakanı bırakmayacak o kavgaya, yani kendinle olan kavgana, hayatla olan mücadelene  bıraktığın yerden devam

etmek zorundasın.

Hayat mücadelesinde veya imtihanında sabrın ve azmin önemini biliyorsun. Bu mücadelenin sonunda kazanacağın sonsuz ve mutlu hayatı aklından hiç çıkarma. Bu düşünce sana inanılmaz güç ve moral verecektir.

Yine unutma; bu mücadele bir gün elbet bitecektir. Çünkü hayatın kendisi bir gün bitecektir. Biraz sabır, biraz daha sabır?

Kendinden kaçma?Kendinle yaşamayı öğren? Kendinle ve hayatla olan bu mücadeleyi sevmelisin.

Huyunu sevmediğin biriyle beraber olmak çok zordur.

Eğer onunla yaşamak zorunda isen bu ne kadar acı değil mi?

Ya  O kişi SEN isen?