Hayata dair ne varsa karşıtı ile varlığını devam ettirir? Gündüz olmasaydı geceye bu kadar aşık olunur muydu acaba? Yalnızlık olmasaydı birliktelik anlamı itibariyle benliğini bulur muydu? Ya da yokluk olmasaydı varlık bu kadar önemli olur muydu? Yokluk olmasa varlık var olur muydu? Fakirlik olmasa zenginlik olur muydu?

İnsan isteklerinin sınırsız kaynakların ise kıt olduğu şu global köyde kapitalist zihniyet doğrultusunda amaç kar elde etmek zengin olmak olduğuna göre her varlık artışı beraberinde yoksulluğu getirmez mi? Yoksulluk, üzerine günlerce konuşulacak, tartışılacak o anlamlı kelime?

Kime göre ve neye göre yoksulluk, akademik anlamda tanımlamak zor değil ama gerçek anlamı verir mi? Kimine göre açlıktır kimine göre yoksunluk? Hasta çocuğuna ilaç alamamak, evine ekmek götürememektir yoksulluk?

Cumhuriyet tarihinin en büyük, en önemli ve en temel sorunudur yoksulluk. Yoksulluğun varlığı minimize edilmedikçe zenginlerin kar hırsı artan bir şekilde devam edecektir. Yoksulluk sadece ekonomikte değildir madalyonun birde diğer yüzü vardır. Toplumdan soyutlanmak, insanın başkaları tarafından kabul edilmemesi ve özellikle kendisini demokratik bir şekilde ifade edememek en büyük yoksulluktur. Otoriter rejimlerin olduğu her yerde yoksulluk vardır. Bu anlamda yoksulluğun yegane düşmanı özgür düşüncedir.

Zengin yatırım yapacak kar elde edecek sonra tasarruf yapıp sermaye biriktirecek ve yeniden yatırım. Yoksul mu? Düşük gelirle, düşük tasarruf ve düşük yatırım, düşük verimlilik ve düşük gelir. Nasıl kırılır bu fakirlik çemberi? Unutmamak gerekir ki kalkınma için bunun kırılması gerekiyor.

Kim daha yoksul, maddi açıdan kendine yetemeyen mi yoksa dünya malını sırtına yüklemiş arkasına bile bakmadan giden mi? Toplumun bir yüzü kanarken diğer yüzünün sadece bakması en büyük yoksulluktur. Mutlu azınlıklar moda haftalarından balolara, partilerden kumsallara giderken iki saniye düşünüp ve önden gidene el vermek yerine arkada kalana omuz verme gibi bir teşebbüste bulunmaları kendileri için en büyük mutluluk olmalı diye düşünüyorum? En çok üzerinde durmak istediğim konuda budur, atı alan Üsküdar?ı geçmesin artık? Hiç mi gazete sayfalarında rastlamadınız bir taraftan güzellik yarışmaları yapılırken ve eğlence mekanlarında su gibi akan alkol, öte yandan açlıktan kaynaklı ölümler aynı sayfada ve insanlık dramı? Günümüz dünyasının insanlık portresi hep beraber okumaya devam mı edelim? Yoksa bizi bir adım daha öteye götürecek toplumsal mutluluğun sağlanması noktasında daha gönenç, refah bir toplum olma yolunda gayret mi gösterelim?

Nede güzel yazmış Mahsuni Şerif,

Yoksulun sırtından doyan doyana

Bunu gören yürek nasıl dayana

Yiğit muhtaç olmuş kuru soğana

Bilmem söylesem mi söylemesem mi?

Unutmamak gerekir ki çoğunluğun yoksul olduğu bir dünyada zengin azınlığında mutlu yaşayacağı asla düşünülemez?